Przedstawiciele Towarzystwa Przyjaciół Radzymina i nasz Poczet Sztandarowy uczestniczyli w obchodach 550. rocznicy powstania parafii w Radzyminie.
5 lutego o godz. 13.00 odprawiona została w tej intencji Msza św. koncelebrowana, której przewodniczył Arcybiskup Salvatore Pennacchio - Nuncjusz Apostolski w Polsce wraz z Biskupem Szymonem Stułkowskim - Ordynariuszem Płockim i Biskupem Romualdem Kamińskim - naszym Ordynariuszem.
W uroczystej Mszy św. uczestniczyli również przedstawiciele władzy powiatowej i gminnej oraz mieszkańcy Radzymina.
W kazaniu Biskup Szymon Stułkowski przypomniał historię naszej parafii:
" Radzymin pierwotnie był wsią szlachecką. Na skutek starań właściciela Jana z Radzymina parafia została erygowana 2 lutego 1473 roku, przez biskupa płockiego Księcia Kazimierza, brata Bolesława V, Księcia Mazowieckiego.
Pierwszy kościół zbudowano z drewna i był pod wezwaniem Matki Boskiej i Św. Jana Chrzciciela.
Akt ten miał poważny wpływ na rozwój miejscowości, na coraz większe jej znaczenie, nie tylko w życiu religijnym, ale również w życiu społecznym i gospodarczym. Dzięki temu Radzymin uzyskał niezbędne warunki do przekształcenia się w miasto, o co usilnie starał się jego dziedzic, Jan Radzymiński.
Starania te zakończyły się pomyślnie w 1475 roku.
W latach 1773 - 1780 ówczesna właścicielka Radzymina i sąsiednich folwarków, Księżna Eleonora Czartoryska z domu Waldstein, hrabina austriacka, małżonka księcia Michała, wielkiego kanclerza Księstwa Litewskiego, wzniosła w Radzyminie jednonawowy kościół murowany. Projektantem kościoła jest Jan Chrystian Kamsetzer. Konsekracji tej świątyni pw. Przemienienia Pańskiego w 1781 roku dokonali : biskup płocki Książę Michał Poniatowski wraz z biskupem Adamem Naruszewiczem.
W latach 1893 - 1912 świątynia została gruntownie przebudowana. Proboszczem był wtedy Ksiądz Kanonik Teofil Kozłowski, który dobudował prezbiterium i dwie nawy boczne, kaplicę i zakrystię oraz dwie wieże. Przesklepiono również nawę główną. Przebudowę zaprojektował architekt Konstanty Wojciechowski. Świątynię przebudowaną konsekrował 15 maja 1919 roku Kardynał Aleksander Kakowski, Arcybiskup Warszawski ".

Piękna oprawa ( chór, orkiestra, poczty sztandarowe ) jeszcze bardziej podkreśliły doniosłość tego wydarzenia.

Powstanie Styczniowe było największym w XIX wieku polskim zrywem narodowym.
22 stycznia 1863 roku, Komitet Centralny Narodowy wydał Manifest powołujący Tymczasowy Rząd Narodowy i tę datę przyjmujemy jako rozpoczęcie powstania.
Powstanie pochłonęło kilkadziesiąt tysięcy ofiar i odcisnęło ogromne piętno na dążenia niepodległościowe kolejnych pokoleń Polaków.
" Cieniom tych co w 1863 w boju - z ręki kata lub w męce Sybiru zginęli " oddajemy dzisiaj należny hołd.
22 stycznia o godz. 18.15 w Radzymińskiej Sali Koncertowej obejrzeliśmy widowisko historyczne w wykonaniu uczniów Liceum Ogólnokształcącego im. C. K. Norwida w Radzyminie " ZBROJNI NADZIEJĄ "
Na scenie ukazał nam się żywy obraz Artura Grottgera " Żałobne wieści ". Młodzi artyści, niczym pędzlem malarza, malowali kolejne postaci i zdarzenia, a każde nowe " pociągnięcie pędzlem " wywoływało w nas wzruszenie i refleksję nad tym, jak wielkich rzeczy dokonali dla nas ci WIELCY BOHATEROWIE.
Słuchając " Opowieści o straceniu Romualda Traugutta ", w niejednej głowie zrodziła się myśl, czy nas dzisiaj stać by było na taką ofiarę z życia.
Niech więc echo historii nieustannie odzywa się w naszych sercach.

Dziękujemy nauczycielom i uczniom za to, że razem mogliśmy uczestniczyć w pięknych obchodach 160. rocznicy Powstania Styczniowego.
Dziękujemy współorganizatorowi, czyli Bibliotece Publicznej Miasta i Gminy Radzymin za pomoc.
Dziękujemy Burmistrzowi Radzymina Krzysztofowi Chacińskiemu za objęcie Honorowym Patronatem wszystkich uroczystości.
To i poprzednie wydarzenia niezawodnie poprowadził Pan Jerzy Berta.

Główne uroczystości upamiętniające 160. rocznicę wybuchu Powstania Styczniowego odbyły się w Radzyminie w dniach : 20 i 22 stycznia z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Radzymina.
Obchody zapoczątkowane zostały 20 stycznia o godz. 12.00 Sesją Historyczną, która miała miejsce w auli Liceum Ogólnokształcącego im. C. K .Norwida w Radzyminie.
Pierwszy referat pt. " Powstanie Styczniowe na drodze Polaków do niepodległości " wygłosił mgr Jan Wnuk, absolwent Wydziału Historycznego na Uniwersytecie Warszawskim, Honorowy Obywatel Radzymina, Prezes Towarzystwa Przyjaciół Radzymina, historyk regionalista.
Jest autorem pierwszej monografii dziejów Radzymina i pierwszego opisu krajoznawczego powiatu wołomińskiego
Prelegentem kolejnego wykładu pt. " Działalność patriotyczna rodziny Żulińskich " był prof. dr hab. Oskar Stanisław Czarnik., Honorowy Obywatel Miasta Kobyłka, długoletni pracownik naukowy Biblioteki Narodowej.
Autor wielu książek i artykułów poświęconych historii kultury literackiej w Polsce i na emigracji w XIX i XX wieku.
Wybitny znawca i kustosz polskich kresów wschodnich.
Członek Federacji Organizacji Polskich na wschodzie działającej we Lwowie i Kijowie.
Krewny rodziny Żulińskich.
Referat pt. " Walki powstańcze na terenie obecnego powiatu wołomińskiego. Miejsca pamięci. " wygłosił Mirosław Bujalski, Honorowy Obywatel Miasta Kobyłka, długoletni prezes Towarzystwa Przyjaciół Kobyłki. Współautor książek i artykułów związanych z dziejami Kobyłki.
Współautor książki o Powstaniu Styczniowym, Jego autorstwa są rozdziały poświęcone powstańczym działaniom na terenie obecnego powiatu wołomińskiego.
Sylwetkę Artura Grottgera - malarza Powstania Styczniowego przybliżyła słuchaczom mgr Anna Maria Grzegorek, absolwentka Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Aktywny członek Zarządu Towarzystwa Przyjaciół Radzymina.
Autorka kilku książek dla dzieci i młodzieży. Jest też autorką i reżyserem wielu Wieczorów Patriotycznych.
Zaś Hanna Wrzosek - uczennica Liceum Ogólnokształcącego im. C. K. Norwida w swoim wystąpieniu zaprezentowała wielkie osobowości w Radzyminie - Roman Żuliński, Jan Niecisław Baudouin de Courtenay.
Wszystkich wykładowców i tematy ich referatów zapowiadał Pan Jerzy Berta.
Sesja Historyczna spotkała się z wielkim zainteresowaniem słuchaczy zgromadzonych w auli, co świadczy o dużej potrzebie takich spotkań. Mają one nie tylko wymiar edukacyjny, ale są świetną okazją do poznania ciekawych ludzi i ich pracy.